داشتم به اتفاقات اخیر فکر میکردم با خودم میگفتم چرا من همیشه ته داستان رفاقت سرم بی کلاه می مونه؟ منی که برمی گردم عقب فقط از خودم معرفت می بینم منی که حال بدی رفیقام حالمو بد میکرد چرا اونی که نه معرفت میذاره نه مرام بلکه خیلیم به طرف می رینه اخرش طرف مقابلش له له میزنه براش؟ چرا ادما دنبال ادم بدان ؟ چرا ادما انقدر تو بیاد اوردن خوبیا فراموشکارن؟
تو قصه ی رفاقت من بودم وکلی مهربونی و امید و مر
برچسب: تقدیم,دخترایی,متنفرند,
نویسنده: مهتاب شریفی
تاريخ: جمعه
31 شهريور
1396 ساعت: 2:26